Ομορφιές και... κτηνωδίες

Χρειαζόταν το χθεσινό ρεπό ύστερα από μια εβδομάδα με στήλη κάθε μέρα λόγω των προκριματικών του Μουντιάλ, τα οποία ολοκληρώθηκαν με τον πλέον ωραίο ποδοσφαιρικά τρόπο.

 


Ομορφιές και... κτηνωδίες

Η Εθνική μας ομάδα πέτυχε τον ανώτερο εφικτό στόχο που θα μπορούσε να έχει σε έναν όμιλο με το Βέλγιο, πήγε στα μπαράζ του Νοέμβρη, την Τρίτη θα μάθουμε τον αντίπαλό μας. Οποιος και να μας τύχει λίγες ελπίδες πρόκρισης στο Μουντιάλ θα έχουμε, χαμένοι όμως από χέρι, ούτε κόντρα στην Ιταλία δεν είμαστε κατ’ εμέ. Αμυνα μπετόν-αρμέ θα παίξουμε και ό,τι βγει μπροστά. Μπάλα είναι, έχουμε δει σαφώς μεγαλύτερα επιτεύγματα απ’ αυτή την ομάδα τα τελευταία περίπου 15 χρόνια.

Ο Μέσι πήρε επιτέλους την Αργεντινή στις πλάτες του, αφού είδε ότι όλοι οι υπόλοιποι παικταράδες αποδεικνύονται… γατάκια με το που φοράνε τη ριγέ «αλμπισελέστε» φανέλα και με το χατ-τρικ που πέτυχε στο Εκουαδόρ έδωσε στον εαυτό του μια τελευταία ευκαιρία να κατακτήσει το μοναδικό, πλην σημαντικότερο, τρόπαιο που του λείπει, σώζοντας ταυτόχρονα και την αίγλη του Μουντιάλ της Ρωσίας. Χωρίς αυτόν, δεν θα ήταν κανονικό Μουντιάλ, κακά τα ψέματα. Το «παρών» στη Ρωσία θα δώσει και ο Κριστιάνο Ρονάλντο, χωρίς να μπλέξει με μπαράζ, όλα καλά λοιπόν.

Γενικά, στο φινάλε των προκριματικών είδαμε πολύ ωραίες αυθεντικές ποδοσφαιρικές στιγμές σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Από το ντελίριο χαράς των Παναμέζων για την παρθενική τους συμμετοχή σε Μουντιάλ χάρη στο χρυσό γκολ του Ρομάν Τόρες (φωτό), με τους σπίκερ του αγώνα να κλαίνε στον αέρα, τον διαιτητή της αναμέτρησης να μετρά ένα γκολ που δεν μπήκε ποτέ και έναν αναπληρωματικό του Παναμά να κλωτσά την μπάλα στον… Θεό για να κάνει καθυστερήσεις, μέχρι το «ψηστήρι» του Φαλκάο στους Περουβιανούς αντιπάλους για να λήξει Χ το ματς κι αυτοί να τρώνε τον… παπά και να αλλάζουν πασούλες κάτω από την σέντρα στα τελευταία λεπτά, ξεχνώντας προφανώς τα μπαράζ με τη Νέα Ζηλανδία που θα παίξουν. ΟΚ, λογικά θα προκριθούν, αλλά και μόνο το ταξίδι στην άλλη άκρη του πλανήτη, ταλαιπωρία θα είναι.

Είδαμε την αδιάφορη Βραζιλία να βάζει 3 γκολ και να στέλνει σπίτι της την πρωταθλήτρια Νοτίου Αμερικής Χιλή, η οποία παρεμπιπτόντως θα είχε προκριθεί αν δεν είχε κυνηγήσει την τιμωρία της Βολιβίας για αντικανονική χρησιμοποίηση παίκτη, αφού με την τιμωρία αυτή πήρε βαθμούς και το Περού (!), είδαμε την ουραγό και αποκλεισμένη από καιρό Βενεζουέλα να στερεί την πρόκριση από την Παραγουάη βγάζοντας διπλό στην Ασουνσιόν μετά από τις «κηδείες» που είχε κάνει τον Σεπτέμβρη σε Αργεντινή και Κολομβία.

Είδαμε επίσης την ξεσπιτωμένη και σε εμπόλεμη κατάσταση Συρία να έχει δοκάρι παίζοντας με 10 στο φινάλε της ρεβάνς με την Αυστραλία, μια πρόκριση που αν ερχόταν θα ήταν μακράν η πιο μάγκικη ever.

Eίδαμε βέβαια και τις δικές μας κτηνωδίες στο «Καραϊσκάκη», όπου κάποια από τα γνωστά ανθρωπόμορφα «κτήνη» (η λέξη ζώα αδικεί κατάφωρα το ζωϊκό βασίλειο) που βόσκουν κατά καιρούς σε όλα τα ελληνικά γήπεδα, να σαπίζουν στο ξύλο έναν συμπατριώτη τους, σε παιχνίδι της Εθνικής τους ομάδας, επειδή έκανε το… λάθος να πάει στο γήπεδο του αιώνιου αντιπάλου με τη φανέλα του Παναθηναϊκού. Ανόητη κίνηση, δεν λέω, αλλά αυτό δεν αθωώνει τα ανεγκέφαλα δίποδα που προσπάθησαν να τον αφήσουν στον τόπο. Και την επόμενη μέρα, μάλιστα, να ακούς "έγκριτους" και "ουδέτερους" αθλητικογράφους, να στέκονται πρωτίστως στο λάθος του πράσινου οπαδού. Καμία ελπίδα, δυστυχώς. Πώς γίνεται ρε συ, σχεδόν πάντα να είμαστε η παραφωνία σε όλα;

Για στοίχημα μην περιμένετε να πω κάτι σήμερα. Όπως είδατε, ελάχιστα έπαιξα το τελευταίο δεκαήμερο, από αύριο ξαναρχίζουν τα πρωταθλήματα και επιστρέφουμε σε κανονικούς ρυθμούς, να ξέρετε πάντως, το ΠΣΚ που έρχεται δεν λέει και πολλά αμιγώς στοιχηματικά. Από ματσάρες και ντέρμπι να... φάνε και οι κότες, για στοίχημα όμως πολύ λίγα πράγματα. Θα τα δούμε από αύριο.

Περισσότερα

Εδώ και 17 χρόνια που γράφω για το στοίχημα, τόσο μεγάλο σε διάρκεια ντεφορμάρισμα, σχεδόν 2 μηνών, δεν θυμάμαι. Αυτό δεν είναι κακό φεγγάρι, πιο πολύ με… σκοτεινό ήλιο μοιάζει. Τα ‘παμε και στην χθεσινή στήλη, ψυχραιμία θέλει, καλή διαχείριση και λίγη τύχη φυσικά, μέχρι να γυρίσει ο τροχός. Δεν γίνεται να πάει έτσι όλη η σεζόν.

Στις λεπτομέρειες κρίνονται τα περισσότερα ματς στο ποδόσφαιρο κι αυτές είναι που κάνουν στη σούμα την διαφορά. Δοκάρι και μέσα, δοκάρι και έξω, ντεφορμέ, κακό φεγγάρι, όπως θέλετε πείτε το, η ουσία είναι ότι το ταμείον είναι μείον. Η σεζόν βέβαια έχει πολύ δρόμο ακόμα, ούτε καν στο ημίχρονο δεν είμαστε.

Καλημέρα. Ο Μέσι πλήρωσε σε όλες σχεδόν τις εταιρίες ως πρώτος σκόρερ (και στον ΟΠΑΠ), καθώς το 1-0 της Μπάρσα έγινε με αυτογκόλ του Νικολάου, επιστρέφοντας σχεδόν εξ ολοκλήρου το χθεσινό ποντάρισμα.

Η χθεσινή βραδιά όντως είχε παικτικές αξίες, όπως τα λέγαμε, απλά η… χημεία ήταν κακή για μένα. Επέλεξα να κοντράρω Σίτι και Λειψία, που ήταν και τα μοναδικά φαβορί που κέρδισαν από τα ματς για τα οποία έγραφα χθες ότι υπήρχαν πλασματικά σετ αποδόσεων.

Τρία πονταρίσματα την Κυριακή, τρεις διαφορετικές ιστορίες. Στο διπλό της Μπριζ σταθήκαμε τυχεροί με γκολ στις καθυστερήσεις, στην περίπτωση της Νις η τύχη μας γύρισε την πλάτη στο α’ ημίχρονο όταν το σκορ θα μπορούσε να είναι 0-2, 0-3 για πλάκα, εκεί που έκανα λάθος ήταν η Μάλαγα. Πόνταρα σε απόδοση φαβορί, έστω και του 2.40, ουραγό ομάδα χωρίς νίκη, απέναντι σε αντίπαλο με άμυνα-μπετόν.

Όταν το «διάβασμα» των αγώνων είναι εύστοχο, σε μία δύσκολη και κακή στοιχηματικά εκ πρώτης όψεως μέρα, αλλά το ταμείο αντί να γεμίζει αδειάζει, δεν γίνεται να μην είμαι σκασμένος. Με τον εαυτό μου και μόνο.

Μόνο η Σοσό στάθηκε στο ύψος της χθες, η Μπεσίκτας όχι απλά δεν κέρδισε έστω και μισό-μηδέν για να μας επιστρέψει το ποντάρισμα, έχασε κιόλας από την ουραγό Γκεντσλέρ, μένοντας για 3η σερί αγωνιστική χωρίς νίκη, πράγμα πολύ σπάνιο για τα δεδομένα του τουρκικού πρωταθλήματος.

Η επανέναρξη των πρωταθλημάτων μετά από διακοπή Εθνικών ομάδων πάντα κρύβει παγίδες, πόσω μάλλον όταν ακολουθούν μεσοβδόμαδα παιχνίδια για τα δύο ευρωπαϊκά κύπελλα. Συνεπώς θέλει μεγάλη προσοχή και κυρίως χαμηλά πονταρίσματα.

Μπορεί απόψε να πέφτει η αυλαία στα προκριματικά του Μουντιάλ σε Ευρώπη και Αμερική, αλλά στα παιχνίδια της ευρωπαϊκής ζώνης δεν προκύπτει καμία αξιόλογη επιλογή, ενώ και στη Λατινική Αμερική τα ξημερώματα λίγα πράγματα αξίζουν ποντάρισμα.