Σαν να μην πέρασε μια μέρα…

Λες και ήταν χθες το Παγκόσμιο Κύπελλο της Βραζιλίας.

 


Σαν να μην πέρασε μια μέρα…

Ρε σεις πως περνάνε έτσι τα χρόνια… Πότε ήταν 2014; Πότε πέρασαν 4 χρόνια δηλαδή και βρισκόμαστε προ των πυλών του επόμενου Παγκοσμίου Κυπέλλου; Σαν να μην πέρασε μια μέρα που λέει και ένα παλιό τραγούδι. Εκανα αυτή τη μικρή εισαγωγή για να σας βάλω στο κλίμα της σημερινής στήλης, η οποία θα έχει άρωμα Μουντιάλ.

Καταρχάς, νομίζω ότι ολοκληρώνεται μια σεζόν με θετικό πρόσημο όσον αφορά τα πρωταθλήματά «μου» (Πορτογαλία, Β’ Ισπανίας). Από ‘κει και πέρα, θα παραθέσω σήμερα τις σκέψεις που έχω κάνει για τα μακροχρόνια. Πάντα πιστεύω και τονίζω ότι σε τέτοιες επιλογές δεν χρειάζονται «ανοίγματα» και καλό θα είναι ο καθένας να βάλει μέσα τον παράγοντα «έμπνευση».

Λόγου χάρη, με ρώτησε τις προάλλες ένας συνάδελφος της μάνας μου (λογιστής στο επάγγελμα, οπότε καταλαβαίνετε τι μανία έχει με τους αριθμούς) ποιον βλέπω για πρώτο σκόρερ του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Ε, η έμπνευση της στιγμής ήταν «Αντουάν Γκριζμάν». Για να το εξηγήσω λίγο παραπάνω, θα πω ότι περιμένω να φτάσει ψηλά στη διοργάνωση η Εθνική Γαλλίας και προφανώς να έχει πρωταγωνιστή τον επιθετικό της Ατλέτικο Μαδρίτης, ο οποίος έχει την ευκαιρία να λάμψει όπως έπραξε και στο EURO 2016. Μήπως θυμάστε ποιος βγήκε πρώτος σκόρερ σε εκείνη τη διοργάνωση; Μα φυσικά ο Γκριζμάν! Από ‘κει και πέρα, αν μου λέγατε να προβώ σε μια δεύτερη επιλογή αυτή θα ήταν ο Άγγλος επιθετικός Χάρι Κέιν, που μπορεί να πετύχει αρκετά γκολ στον όμιλο κυρίως.

Πάμε παρακάτω. Στο μεγάλο ζήτημα των ημερών. Ποια ομάδα θα κατακτήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο; Προσωπικά τρέφω εμπιστοσύνη στη Γαλλία. Κυρίως διότι διαθέτει πολλούς παίκτες σε καλή ποδοσφαιρικά ηλικία και συγχρόνως οι περισσότεροι εξ αυτών έχουν τεράστια δίψα για μια μεγάλη επιτυχία. Επιπροσθέτως, η λογική λέει πως θα περάσει σχετικά εύκολα μέχρι τους «8». Προσφέρεται ως 4ο φαβορί και μου αρέσει η απόδοσή της.

Σε πιο «ειδικά» τώρα. Καλή περίπτωση φαντάζει το να φτάσει τουλάχιστον μέχρι τα προημιτελικά η Πορτογαλία. Μην ξεχνάμε πως πρόκειται για την Πρωταθλήτρια Ευρώπης και για μια ομάδα που βγάζει από τη μύγα ξίγκι, η οποία έχει στις τάξεις της έναν έξυπνο προπονητή και παράλληλα ένα ομοιογενές σύνολο. Συν τοις άλλοις, πόσες ομάδες διαθέτουν ποδοσφαιριστή επιπέδου Κριστιάνο Ρονάλντο; Αν είχε έναν αξιόλογο στόπερ ως παρτενέρ του Πέπε, θα την πίστευα ακόμα περισσότερο.

Πάμε στους ομίλους. Από τον πρώτο νομίζω ότι θα περάσει άνετα η Ουρουγουάη και ο Λουίς Σουάρες συγκεντρώνει αρκετές πιθανότητες για να βγει πρώτος σκόρερ του γκρουπ. Η Ρωσία πρέπει να είναι από τις χειρότερες «οικοδέσποινες» στην ιστορία του θεσμού (τουλάχιστον πριν αυτός ξεκινήσει), αλλά ήταν κάπως τυχερή στην κλήρωση και μπορεί να γλιτώσει τον πρόωρο αποκλεισμό. Πάντως δίνω αρκετές πιθανότητες στην Αίγυπτο (αφού θα έχει τον Σαλάχ) να κάνει τη «ζημιά» στους διοργανωτές.

Στο δεύτερο γκρουπ, δεν υπάρχουν και πολλά που μπορούμε να πούμε. Υπάρχει άραγε κανείς που να πιστεύει ότι η Ισπανία και η Πορτογαλία θα αποκλειστούν από το Μαρόκο και το Ιράν; Μάλλον όχι… Στον 3ο όμιλο, η Γαλλία είναι το «αφεντικό» και πίσω της θα σκοτωθούν τρεις ομάδες για τη 2η θέση. Δύσκολα όμως μπορεί να γίνει ασφαλής εκτίμηση: η Δανία είναι πιο... ομάδα, το Περού επιστρέφει μετά από 36 χρόνια και τελικά έχει τον ηγέτη Γκερέρο στη σύνθεσή του, ενώ η Αυστραλία προκρίθηκε για 4η διαδοχική φορά σε τελική φάση, αλλά ποιοτικά υστερεί έναντι των άλλων δύο.

Στο 4ο γκρουπ μην παραξενευτείτε αν έχουμε… δράματα με την Αργεντινή. Δεν περιμένω να περάσει καθόλου εύκολα. Κι αυτό γιατί αντιμετωπίζει πολύ καλές και συμπαγείς ομάδες. Τόσο η Κροατία, όσο και η Ισλανδία με τη Νιγηρία είναι δυσκολοκατάβλητες. Αφήστε που προέκυψαν ζητήματα με τον ομοσπονδιακό τεχνικό Σαμπαόλι, με τραυματισμούς, αλλά και φυσικά με τη μη κλήση του Ικάρντι. Και στην τελική, ο Μέσι δεν είναι… υπεράνθρωπος για να αντέξει όλη αυτή την πίεση και τα τόσα πολλά ματς που κουβαλάει στα πόδια του. Θυμίζω ότι το 2014 η «αλμπισελέστε» δεν εντυπωσίασε δα στη φάση των ομίλων, ενώ στα προκριματικά του φετινού Μουντιάλ πέρασε με τα χίλια ζόρια.

Στον 5ο όμιλο η Βραζιλία μπορεί να κάνει το «3 στα 3», ενώ για κάποιο περίεργο λόγο (ένστικτο) θεωρώ πως θα περάσει μαζί της η Σερβία. Μπορεί να μην διαθέτει τα αστέρια και την ποιότητα του παρελθόντος, αλλά μου βγάζει αυτό τον ενθουσιασμό που πάντα χρειάζεται σε τέτοιες διοργανώσεις. Κάτι που δεν έχει η «μαλθακή» Ελβετία ή η «γερασμένη» Κόστα Ρίκα. Θα ποντάρω σε forecast Βραζιλίας-Σερβίας (1-2), δηλαδή να τερματίσουν με αυτή τη σειρά που βλέπετε στην παρένθεση στον όμιλο.

Για το 6ο γκρουπ δεν έχω να πω και πολλά. ΟΚ, η Γερμανία είναι ένα κλικ πάνω από τις υπόλοιπες τρεις ομάδες, ωστόσο δεν πληρώνει και τίποτα η πρωτιά της. Από την άλλη, θα ήμουν ψεύτης αν έλεγα πως έχω καλό δείγμα γραφής για Μεξικό, Σουηδία και Νότιο Κορέα. Οπότε ας βγάλουν μόνες τους τα μάτια τους. Στον 7ο όμιλο, θα μου προκαλέσει μεγάλη εντύπωση αν το Βέλγιο και η Αγγλία δεν κάνουν το «1-2». Οπως ανέφερα και νωρίτερα θεωρώ πως ο Χάρι Κέιν θα σημειώσει αρκετά γκολ σε αυτή τη φάση. Κατά τα λοιπά, πιστεύω πως οι «πρωτάρηδες», αλλά σκληροτράχηλοι Παναμέζοι θα αφήσουν στην τελευταία θέση του ομίλου την Τυνησία, που δεν έχει κάτι ιδιαίτερο να επιδείξει.

Κλείνοντας τους ομίλους, να πω για τον 8ο ότι θα χρειαστώ μια γυάλινη σφαίρα για να δω τι θα συμβεί. Πρόκειται σαφέστατα για τον «όμιλο του θανάτου», αφού οι 4 ομάδες δεν έχουν τόσο μεγάλες ποιοτικές διαφορές. Σαφώς η Κολομβία και η Πολωνία έχουν τον πρώτο λόγο για να προκριθούν, κυρίως για τις μονάδες που διαθέτουν, όμως η Σενεγάλη και η Ιαπωνία είναι αξιόμαχες.

Αυτά σε γενικές γραμμές. Αν προκύψει κάτι ακόμα τις επόμενες ημέρες, θα γράψω καινούρια στήλη. Ειδάλλως τα λέμε από... Πέμπτη.

 

Περισσότερα